Lies in IJsland

Blessuð!

Maandag is er niet veel gebeurd. O ja: de goudvis van mijn broer is gestorven en dat is niet echt een verrassing: hij zwom altijd op zijn rug en at nooit. Nu ja, Einar was er wat van aangedaan en hij stond erop dat we hem zouden begraven. Hup in een doosje en begraven. Sólveig wou later weten waar hij begraven was en ze gingen dus een hele zoektocht ondernemen naar de begraafplaats.....die ze niet meer hebben teruggevonden. Bij deze: rust in vrede, Snúðar.

Dinsdag heb ik tijdens de middag met Mathieu grappige filmpjes op Internet bekeken. Dankzij hem ken ik nu Florence Forresti: zoek wat filmpjes over haar op

Woensdagavond is er maar 8 man komen opdagen voor koor. Oké, de koorleidster was ziek maar dan nog...Hulda heeft dan maar begeleid, maar het is echt wel niet meer zo plezant als in het begin: nu moeten we volksliederen zingen en dat spreekt natuurlijk minder mensen aan. En ook: ze zouden in weekends willen repeteren, maar ik kan niet zomaar op en af rijden vanuit Hrafnagil. Foert dus met weekendrepetities!

Na koor ben ik naar amma Svava en afi Siggi gegaan, en bij het binnenkomen kreeg ik al meteen een bord koekjes voor mijn neus geschoven. Mijn amma denkt namelijk dat ik nooit genoeg eten krijgt. Ze is zo schattig. Arna is nadien gekomen na handbaltraining en Auður is ons dan komen ophalen.

Donderdag hebben we de punten van onze taak IJslands teruggekregen (ons boekje over “Galdra-Loftur”, weet je nog): een dikke vette 9. Woehoe!

Vrijdagavond zijn we met heel het gezin (dus ik, mama, papa, Auður, Arna, Sólveig, Einar, Harpa (tweede oudste zus), Svava (oudste zus) en Viktor (haar zoon). Kleine Júlia Sól was bij een kennis van Svava) gaan eten in Greifinn. Harpa betaalde alles omdat ze eens een familieavond wilde hebben voor ze terug naar Reykjavik zou gaan. Iedereen nam pizza, maar ik kreeg een superportie Ceasar’s Salad op mijn bord. Mmmmm….

Zaterdagmorgen was het een schaatswedstrijd van Sólveig en ik ben op het laatste moment wakker geworden (het begon om 10u en ik stond op om kwart voor :tongue om mee te gaan: Svava, Viktor, Júlia en Harpa zouden namelijk daar na meteen naar de luchthaven gaan om terug naar Reykjavik te gaan. Het was een saaie wedstrijd omdat het altijd dezelfde muziek was, maar soit. Mijn zusje werd uiteindelijk vierde (gedeelde plaats met 15 anderen, dus geen “echte” vierde plaats :unsure en we waren nog op tijd om Harpa en Svava uit te wuiven. Ze zijn echt leukere zussen dan in mijn vorige gezin; hoewel Anna altijd wel goed meeviel.

In de avond ben ik naar Mathieu zijn thuis gegaan omdat wij (de vier skiptinemar in Akureyri) nog eens een keer goed zouden gaan feesten in Sjallinn (weer open omdat ze terug in orde zijn met de brandveiligheid. Een tijd geleden moest er een ambulance komen maar omdat er zoveel volk was, geraakten ze niet binnen. Sjallinn moest dus even toe blijven ): het DJ-duo Atli en Erpur zouden komen, “Bi prins” Friðrik Dór  (het stond zo geschreven op de affiche:

én Haffi Haff (naar mijn mening de Lady Gaga van IJsland ). Enfin, toen ik bij Mathieu was vroeg die ineens of ik zijn haar wilde knippen. Ik dacht eerst dat hij het als een grap bedoelde, maar hij bleef maar zagen dus heb ik zo’n 5 cm van zijn haar geknipt. Het is beter uitgevallen dan ik dacht en hij was weer content. We hebben eventjes naar “Hairspray” gekeken op TV en rond 22u zijn we naar Matteo gewandeld. Onderweg hebben we op het kerkhof gelopen: gewoon wij en de sneeuwvlokjes. Het had iets heel rustgevends, maar ook iets engs. Het is wel een héél groot kerkhof met mooie oude graven achteraan.

We hadden met Matteo afgesproken aan Sjallinn maar naar IJslandse gewoonte, was hij te laat. Tss. Nadat we onze tickets hadden gekocht, zijn we naar Viola’s huis gewandeld. Er bleek een klassenparty van haar zus aan de gang te zijn en ja: Vivi was zelf ook wat zat. Iemand op dat feestje had massa's neptattoo's van Jägermeister en wij kregen er een in onze handen geduwd. Ik heb er zelf ook eentje, maar geen foto helaas. Uiteindelijk toch naar Sjallinn vertrokken en we hebben ons weer geweldig hard geamuseerd (ik ga geen foto’s uploaden: iedereen van ons vieren had wel een beetje teveel op. In volgorde van “tipsy” naar “goed jaak”: ik, Viola, Mathieu en Matteo, dus je kunt wel weten dat de foto’s niet echt flatterend zullen zijn :tongue. We hebben ieder liedje zo’n 5 keer gehoord (geen overdrijven) en algauw bleek dat Haffi Haff niet kwam: het waren muziekprijzen in Reykjavik en meneer vertikte het gewoon om naar Akureyri te komen. Gelukkig waren de tickets goedkoper dan vorige keren dat we gegaan zijn…

Een vriendin van Viola heeft ons allemaal thuis afgezet (onderweg is Matteo uit het raam gaan roepen dat hij een feestje ging houden in Bonus: de IJslandse variant van GB. Hahaha ) en ik bleef bij Vivi slapen omdat mijn ouders zaterdagmorgen naar Akranes gingen (ongeveer een uurtje van Rvk) voor een plechtige communie. Ik heb amper 4 uur geslapen (ik was blijkbaar niet zo moe als ik dacht) en tegen de middag is Auður me komen ophalen om naar huis te gaan.

Zondag heb ik eigenlijk niets gedaan: beetje bekomen van de avond ervoor.

Bless, bless!

P.S. Voor de liefhebbers van excentriekelingen: nog wat foto's van Haffi Haff...

Blessuð!

Maandag begon heel gewoon, maar dat veranderde tijdens de les Frans. Ik denk dat degenen die mijn Facebook hebben gelezen het ondertussen al weten, maar soit: ik ga het hier beknopt beschrijven. We moeten in groepjes over een Franstalig land of gebied schrijven (bv. Senegal, Indochina, ….) en ik en Petra hebben als onderwerp Québec. We gingen naar de computerklas om onze tekst uit te printen en ik vroeg hoe haar weekend geweest was. Ze zei dat het oké was en ze vroeg ondertussen ook wat ik vond over hetgeen dat er vrijdagavond gebeurd was. Ik wist van niets (het was klassenparty geweest, maar ik ben niet gegaan omdat ik een beetje slapjes was) en Petra zei me dat het dus vrijdagavond een klassenparty in een “hot pot” (soort jacuzzi) was bij een klasgenoot thuis. Er was maar 7 man ofzo en enkele meisjes wilden zich douchen. Toen een van die meisjes nadien haar mascara wou opdoen, ontdekte ze een camera achter de spiegel. Die jongen had alles gefilmd, de pervert! Blijkbaar was het zondagmiddag een bijeenkomst op school met de directeur, de leerlingenbegeleidster, die jongen met zijn ouders en de ouders van de getroffen leerlingen.

Maandag bij het tweede lesuur was het een vergadering in onze klas met de directeur en de leerlingenbegeleidster. De directeur legde uit wat er gebeurd was en wat er verder ging gebeuren. Gelukkig had Petra me alles verteld en kon ik volgen met wat er verteld werd. Enkele meisjes waren aan het huilen en ik kreeg het ook moeilijk: als ik me wat beter had gevoeld die vrijdag, was ik ook naar dat feestje gegaan en wie weet….Een heel enge gedachte. Blijkbaar gaat die jongen hulp zoeken en komt hij vrijdag terug naar school: we hebben dan amper 5 uur les en tijdens het weekend kunnen we het dan nog laten bezinken. Onze klas hing al tamelijk goed aan mekaar, maar nu was dat nog meer: iedereen troostte wel iemand en Erla organiseerde een minifeestje donderdagavond bij haar thuis met koekjes, taart, ijs, spelletjes, …

Dinsdag was er niets speciaals, behalve dan dat ik die dag niet op school ben blijven eten. Ik doe dat normaal en ik moet zeggen: het eten is goed eetbaar, maar die dag stond er…..veulensvlees op het menu en ik kon dat gewoon niet over mijn hart krijgen om zo’n klein veulentje op te eten. Onlangs was er ook gegrilde rog op het menu en toen ging er ook weinig volk naar de refter. Soms doen ze wel hele rare suggesties hoor.

Woensdag was het weer een hele dag Toerisme: de meesten waren een hele dag op hun bestemming, maar sommigen moesten werken rond een plaats in Akureyri. Wij behoorden tot de laatste groep en we hebben een hele dag niets gedaan buiten computeren en een interview gaan afnemen in het hotel waarover we schrijven. Het was wel een heel leuke dag. Er werd na school een presentatie gegeven over de bestemmingen voor de eindejaarsreis (en eigenlijk zijn het de derdejaars die gaan: de “voorlaatstejaarsreis” dus): het was oorspronkelijk Costa del Sol in Spanje(kiezen uit 2 hotels), Bodrum en Marmaris in Turkije. Costa was beter qua uitgaansleven en ze zouden dan ook naar Marokko gaan ofzo voor een dag, maar de meesten wilden naar Bodrum gaan (Marmaris was blijkbaar weggevallen) omdat het hotel er beter uitzag. Ze hadden de tijd tot donderdagavond om te stemmen. Spannend! Wel jammer dat ik niet me ekan gaan: ze vertrekken eind augustus en ik ga in juni al naar huis…

‘s Avonds moest papa naar de computerles van 18u tot half 9 en Arna, Einar en ik werden bij amma Inga en afi Svanberg afgezet: ik had koor om 19u en Arna moest naar de handbaltraining om half 8 en we konden vanuit amma en afi’s huis gemakkelijk wandelen naar waar we ook naartoe moesten. Wat een zin was me dat. Amma Inga en afi Svanberg zijn de coolste oma en opa die ik ken: volop Facebookverslaafd, flatscreen TV, hippe GSM’s, …. en natuurlijk supervriendelijk. Soit, om kwart voor 7 naar school gewandeld en blijkbaar was het die avond geen koor. Dedju! Ik ben maar in een leeg klaslokaal gaan zitten en heb dan wat op het bord getekend. Hihi.

Donderdag was er een bijeenkomst voor de derde- en vierdejaars over de veranderingen die er volgend schooljaar zouden gebeuren. Er verandert niet zo veel, behalve dan dat Deens wordt doorgetrokken tot het derde jaar (als ik het goed heb verstaan tenminste ). Later kregen we een mail van Guðrun (bazin van AFS hier in IJsland) om te vertellen dat we de jongeren die naar Akureyri zouden komen NIET mochten ontmoeten omdat we niet hebben betaald voor dat stomme weekend. Wij willen wel met die AFS’ers afspreken (na de cinema ofzo) maar nee; en ik citeer letterlijk uit die mail: “You’re IN or you’re OUT”. Ik heb die mail aan Viola laten lezen en zij heeft meteen een nogal onbeleefde mail teruggestuurd. Benieuwd op het antwoord… Ja, die Guðrun (en in Akureyri is dat ook nog Jara: de voorzitster van het Akureyricomité. Zij haat ons en wij haten haar :tongue is niet echt populair: zo wilt ze bv. ons wachtwoord tot INNA (een digitaal schoolplatform waarop je je lessenrooster, examenpunten, enz… kan lezen) om te weten of we wel naar school gaan en wij vinden dat té persoonlijk om te geven. Ze kan ook evengoed de scholen bellen, maar ja: alles dat makkelijk is, maakt AFS weer ingewikkeld.

Die avond voelde ik me heel vermoeid en heb aan Katríne laten weten dat ik jammer genoeg niet naar dat feestje bij Erla thuis kon gaan. Blijkbaar heb ik veel zoetigheden en Alias (woordspelletje dat ze in IJsland heel vaak spelen) gemist. Mijn Aliastalent hebben ze dan moeten missen *kuch kuch*.

Vrijdag is die bewuste jongen van onze klas terug gekomen. Er hing wel een gespannen sfeer en de meisjes zaten allemaal bij elkaar, maar het zal een kwestie zijn van vergeven en vergeten denk ik. Die avond zijn ik, Matteo, Viola en Mathieu dan samengekomen om die andere AFS’ers te ontmoeten, maar blijkbaar mochten we dat niet van Jara en de andere vrijwilligers. Resultaat: wij hebben eventjes met Mélanie (België) kunnen praten maar dat was dan ook alles. Ik ben niet mee naar de cinema geweest (film begon te laat en de zaterdag ging er iets groots gebeuren bij ons thuis), maar volgens Mathieu, Viola en Matteo hebben ze de anderen maar 5 min mogen spreken na de film.

’s Morgens zijn Harpa en Svava (mijn twee oudste gastzussen die in Reykjavik wonen) en Júlia Sól en Viktor (Svava’s kinderen) ook nog met het vliegtuig toegekomen om zaterdag het familiefeest mee te maken.

Zaterdag was het dan de 70e verjaardag van afi Svanberg en het feestje ging door bij ons thuis. Nu moet je weten dat papa veel broers en zussen heeft en het huis werd gevuld met 82 (!) mensen. Ik kende er denk ik maar 10-13 van en voelde me zowat toerist als het ware. Er waren wel mensen die me wat vroegen over België, maar dat was bijlange niet iedereen. Ik herkende wel een nicht van papa die op school in de refter werkt: Gunna. Ze is een heel plezante om mee te praten en ze heeft me een beetje de namen van iedereen proberen aan te leren. Helaas. Er liepen wel 6 zwangere vrouwen rond (waaronder Harpa), veel oude mensen (vrienden van afi) en kinderen. We hebben Mexicaanse soep gegeten (met chips erin: iets wat ik nog altijd niet snap...) en daarna héél veel taart gegeten. Ik zit nog altijd vol met taart. Carlos (Venezuela) belde om te vragen of we konden afspreken, maar ik heb hem verteld dat ik op een familiefeest was. Daarna stuurde Colin (USA) een berichtje om te zeggen dat hij niet weg wilde uit Akureyri tot we hadden rondgehangen. Ik heb het aan mama gevraagd en ik mocht gaan. Svava heeft me meegenomen met de auto omdat ze ook amma Svava en afi Siggi thuis moest gaan afzetten. Ik wist dat de AFS’ers tegen 18u gingen eten en ik kwam aan om stipt 18u. Ik ben ze tegen het lijf gelopen en het deed deugd om iedereen eventjes te zien. Viola was er ook bij (hoewel we beiden niet met die groep mochten rondhangen) en we besloten om, om de vrijwilligers te pesten, in hetzelfde restaurant te gaan eten als de studenten die hier op weekend waren. Heel grappig: we hebben beiden plat gelegen door de zure blikken die de vrijwilligers op ons wierpen. Nadien ging die groep naar hun verblijf om gezelschapsspelletjes te spelen, maar Colin en Mélanie wilden niet mee doen en met ons rondhangen. Een zure Jara heeft het dan toch toegelaten, maar ze moesten wel om 22u terug zijn. Wel jammer voor de rest van die groep: zij zaten domme spelletjes te spelen terwijl ik, Viola, Mélanie en Colin gezellig zaten te babbelen en wat te drinken. Volgens hen hebben ze saaie dingen gedaan op het weekend: naar twee musea geweest, naar de cinema, naar een klein zwembad en het Kersthuis gegaan en voor de rest gezelschapsspelletjes gespeeld. Vivi en ik hebben ze onze school laten zien en terwijl probeerde Matteo ons te bellen. Ik had weinig geld op mijn GSM en ik bewaarde hetgeen dat ik nog had om naar papa te bellen om me te komen ophalen. Matteo dacht echter dat we hem express negeerden en toen we hem later tegenkwamen, was hij nogal geïrriteerd. Whatever.

Toen we Colin en Melanie rond kwart voor 22 gingen afzetten bij hun verblijf, wilden we de anderen ook gedag zeggen maar dat mocht niet van de vrijwilligers. Urgh!

Zondag zijn we naar amma en afi geweest om afi zijn verjaardagscadeautjes open te doen: waarom we daarbij moesten zijn begrijp ik helemaal niet, want afi is perfect in staat om de envelopjes e.d. open te scheuren. Tja. Tegen 17u zijn we naar “Dýrin í Hálsaskogi” (ik geloof dat het iets is in de trant van “De dieren in het Bergbos” is. Help, Suzanne? :tongue gegaan: een kindertoneel waarin mijn zus Sólveig meedoet als Muis. Het viel mee: ik verstond er zo’n 80% van, maar de liedjes waren irritant om te horen. Vooral het hoofdpersonage, Lilli Klimmuis, werkte op mijn zenuwen en ik was dan ook blij toen hij over zijn voeten struikelde. Zal hem leren om domme liedjes te zingen.

Bless, bless!

Blessuð!

Maandag was het een doodgewone schooldag. Zoals vaak eigenlijk. Ik besefde wel dat ik ongeveer 4 maanden in IJsland zit en dat de tijd heel snel vooruit is gevlogen. Te snel eigenlijk...

Dinsdag was het de verjaardag van mijn broertje Einar: hij werd 7 jaar. De kleine bengel. In de avond zijn Mathieu, Viola en ik naar Krua Siam geweest: het Thaise restaurant hier in Akureyri. Matteo kon niet komen omdat hij toneelrepetitie had. We wilden al heel lang naar dat restaurant gaan omdat iedereen zei dat het daar zo‘n goed eten was. Uiteindelijk hebben we besloten om die dinsdagavond te gaan en eigenlijk begon het al met het binnenkomen: er was niemand anders in de zaal (een slecht teken naar mijn mening). De eigenaar wees ons een tafeltje aan en we besloten om een driepersoonsmaaltijd te bestellen: veel keuze en voor amper €10. Het eten was oké, en ik en Mathieu wilden een dessert bestellen. De eigenaar en zijn Thaise vrouw zaten aan een tafeltje te roken en te drinken met enkele vrienden en negeerden ons. We gingen welfs zo ver dat we luidop zeiden “dat we wel heel graag een ijsje zouden eten”. Nog altijd geen reactie en dit voor zo’n halfuur. Pas toen Viola de keuken wou binnenlopen, merkten ze ons dan op en kregen we een ijsje. Bij de betaling bleek dat de schotel voor 3 personen €10 per persoon was (wat er voor de duidelijkheid NIET opstond! :ohmy en dat het water was aangerekend (terwijl dat in IJsland gratis is). Die uitbater negeerde onze klachten en mompelde iets over 3% afslag voor studenten. We hebben de juiste prijs betaald (€10) en zijn dan buiten gelopen. Ik ga nooit meer naar dat restaurant!

Woensdag tijdens Toerisme kregen we de opdracht om een artikel te schrijven met volgende titel: “Fallegasti staðurinn sem ég hef heimsött útan Íslands” (de mooiste plaats die ik heb bezocht buiten IJsland). De leerkracht schreef precies “maðurinn” (man) ipv. “staðurinn” en er was dus algemeen gegiechel. Ik heb als plaats Antwerpen gekozen, maar dat is verd*md moeilijk om een A4-blad vol te schrijven in het IJslands: ik zit momenteel aan 2 zinnen die vol staan met fouten. Ik ben trots op mezelf.

’s Avonds was het een grote avond op school: de zangwedstrijd! Men moet weten: in IJsland houden de scholen een wedstrijd onder mekaar (zang, quiz, …;) en die wedstrijden worden meestal ook op TV uitgezonden. Onze school had 18 liedjes en iedereen kwam ernaar zien (de foto’s komen er binnenkort op). Het begon met een optreden van de studentenraad en daarna waren de kandidaten aan de beurt. Er waren goede zangers/zangeressen bij, maar evengoed slechte. Sommigen kon ik niet goed horen omdat de band te luid speelde. Er was een jury en een SMS-actie: de jury zou de uiteindelijke winnaar bekend maken. Nummer 3 waren een broer en zus duo (mijn favorieten want dat meisje kon prachtig zingen ), nummer 2 waren drie jongens (waaronder 1 van mijn klas) die een heel plezant big band optreden gaven en op de eerste plaats stond een groep van cellisten, violisten, een rapper en een meisje. De jury maakte dan de uiteindelijke winnaars bekend……………De nummer 1! Zij mogen binnenkort in de sporthal optreden en onze school vertegenwoordigen.

Donderdag was er niets speciaals, en vrijdag heb ik Sport gemist. Express. We hadden namelijk een grote test Engels (waarvoor ik amper heb geleerd) en ik had trouwens mijn sportkleren niet bij. Voor de mama en papa: geen zorgen, ik heb momenteel 98% aanwezigheid op school.

Tegen 16u ben ik met Hildur, Þórey en Katríne naar het museum geweest om een aantal foto’s te nemen voor een groepswerk IJslands. We moeten in groepjes iets doen rond het boek “Galdra Loftur” (vrij vertaald: magische Loftur). Het verhaal in het kort: Loftur is verliefd op Steinunn, zijn beste vriend Ólafur is ook verliefd op Steinunn. Bisschopsdochter Dísa komt onverwacht thuis en Loftur wordt verliefd op haar. Steinunn vertelt hem dat ze zwanger is en hij dumpt haar. Hij doet wat magie, Ólafur komt hem zeggen dat Steinunn dood is en Loftur gaat zelf dood. Een echte Hollywood blockbuster dus. Ik speel Ólafur, Hildur is Loftur, Þórey is Dísa en Katríne is Steinunn/bisschop/magische geest. We moesten ons verkleden en scènes uitbeelden, die gefotografeerd werden en later in een soort stripvorm zouden verschijnen. In de sneeuw, in het museum en in een klein kerkje hebben we ons beziggehouden met de fotografie en daarna bij Þórey thuis de foto’s bekeken. Hildur heeft Katríne eerst afgezet bij haar thuis alvorens me naar amma Svava en afi Siggi te brengen. Helaas heeft ze zich vast gereden in de sneeuw en hebben ik, Katríne en Katríne’s papa een halfuur mogen duwen. Uiteindelijk naar amma en afi geraakt maar omdat Hildur het adres niet wist, heeft ze heen en weer gereden (en bijna ongelukken veroorzaakt :cool. Mama heeft gebeld en de juiste weg doorgegeven. Bij amma en afi heb ik meteen gebak voorgeschoteld gekregen want amma Svava vond dat ik er nogal magertjes uitzag (aheum…:wink. Tegen 20u naar de cinema geweest met Viola, Mathieu en een klasgenoot van hun: we gingen “Valentine’s Day” zien. Het was niet echt mijn genre. Toen zij naar huis zijn gegaan, heb ik moeten wachten tot papa me kwam ophalen en ondertussen waren er een grote groep mannen (volgens papa waren het Groenlanders) naast me staan en “Kiss me” te zeggen. Best wel eng, vond ik. Gelukkig was papa er snel en zat ik later gezellig mee naar Miss Reykjavikverkiezing te kijken op TV. Niet zo boeiend om te volgen.

Zaterdag was het een schaatswedstrijd van Sólveig en Auður die begon om 14.45u. Mama, papa, Einar en ik waren juist op tijd maar blijkbaar had men de wedstrijd zomaar verplaatst naar zondagmorgen 8u. Iedereen keichagrijnig en om ons wat blij te maken, zijn we eindelijk vissen gaan kopen. We hadden al een hele tijd een aquarium klaarstaan en nu mochten we ieders een vis kiezen. Einar koos een zwarte, Sólveig een witte en Auður een hyperactieve goudvis. Ik mocht er ook een kiezen, maar ik heb liever dieren waarmee je iets kan doen (bv. hond, kat, paard, …;). Algauw bleek dat Einar zijn vis de stomste en loomste van de hoop is: hij zwemt altijd alleen en lijkt precies dood. Nu ja.

Auður ging ´s avonds uit en ik bleef thuis omdat ik me eventjes niet goed voelde. Samen met de rest van het gezin naar TV gekeken.

Zondag ben ik niet meegeweest naar de schaatswedstrijd: 8u vond ik te vroeg. Auður is 4e geworden en Sólveig 10e. Klap klap klap! De rest van de dag heb ik een werkstuk Frans over Québec verder geschreven en that’s it.

Het winnende lied van de zangwedstrijd kan je beluisteren en bekijken op http://www.muninn.is/frettir/2010/03/01/sigurlag-i-songkeppni-ma-2010/. De blonde jongen in de tweede video zit bij mij voor Duits en de rapper zat in mijn wiskundeklas vorig semester 

Bless, bless!

Blessuð!

Maandag was het „bolludagur“: een feestdag waarop iedereen die een ander drie keer op zijn/haar achterste tikt en „Bolla! Bolla! Bolla!“ roept, een bol krijgt. Meestal is dit een gebak met room en chocolade. Een soort Berlijnse bol, vind ik. Op school hebben we vis-en vleesbolletjes gegeten (de meeste families trekken de feestdag door tot heel de dag bollen te eten) en iedereen kreeg twee bollen (de gebakjes, welteverstaan). Na 1 zo‘n gebakje was ik zelf al zo vol als een bol (hihi :tongue en ik heb met moeite de tweede opgegeten. Thuis lekkere visbolletjes gegeten en na het eten, vroeg mijn zus Svava of ik de kleine Júlia Sól wou vasthouden. Ik heb totaal geen ervaring met baby‘s maar zodra ik die kleine schat in mijn armen had, werd ik vertederd. Ik heb totaal meer dan een uurtje met die baby rondgewandeld en vond het toch jammer toen ik ze aan de mama moest teruggeven. Viola en ik hebben ook beslist om niet naar het Akureyriweekend te gaan. Mathieu ging ook niet en Matteo wist het niet goed. Viola heeft Hinrik gebeld en ik heb ondertussen Matteo aan de lijn gehad om te weten of hij nu mee zou gaan of niet. Na lang getreuzel zei hij nog even na te moeten denken, maar wij bevestigden al dat wij drie niet zouden meedoen. Hinrik was een beetje geïrriteerd, maar wij wilden écht geen geld betalen voor overnachting terwijl we evengoed bij onze gastfamilies kunnen slapen en eten.

Dinsdag was het „sprengidagur“ (ontplofdag) en op deze dag eet men gezouten vlees en bonen, waardoor je op ontploffen staat door het vele zout. Wij hebben dat niet gedaan, want mama en papa gingen naar een nicht en wij hebben dus „gewoon“ eten gegeten. Bubbi Morthens, een heel bekende zanger hier, heeft trouwens een gratis concert gegeven in onze hal vanwege het feit dat hij al een aantal jaar muziek speelt. Hieronder een foto:

Ja: hij draagt altijd die zonnebril. Hij is de IJslandse miniversie van Ignace Crombé: hij is ongeveer 54 jaar oud en getrouwd met iemand die 20 jaar jonger is dan hem. Ik vond de muziek oké, maar sommigen waren echt superenthousiast met zijn optreden...

Na school heb ik een cadeautje voor mijn zusje Sólveig gekocht: ze zou de volgende dag 9 worden en ik had nog altijd geen geschenk. Ik heb in Tiger een grote knuffelbeer gekocht en in die winkel ben ik ook Viola, Mathieu en Matteo tegengekomen. Met zen allen wat gebabbeld en rondgelopen enzo.

Woensdagochtend zijn we in Sólveig haar kamer „Gelukkige verjaardag“ gaan zingen en ze was enorm blij met mijn cadeautje: ze houdt van (grote) knuffelberen. Het was die dag ook „Öskudagur“: wensdag. Dit is zowat de IJslandse variant op Driekoningen en Nieuwjaar zingen. De kindjes verkleden zich (ik, Auður en Svava gingen mee voor de lol: zo konden we twee uurtjes les missen). Ik was verkleed als Iejoor (de ezel van Winnie de Poeh), Auður was een hippiemeid en Svava was dit:

Een personage van de animatiefilm „Monsters en Co.“

 Met zijn vijven (Einar/ninja en Viktor/tijger waren ook mee natuurlijk) zijn we naar Akureyri gereden, bij verschillende winkels liedjes gaan zingen en snoep krijgen. Het viel me op dat het vooral de mama‘s waren die hun kinderen van winkel naar winkel brachten. De luie papa‘s...

Ik kende de liedjes natuurlijk niet, maar deed toch vrolijk mee (neuriën doet wonderen ). We hebben héél veel snoep gekregen (hoewel de mensen bij het politiekantoor nogal weinig gaven: 2 stukken chocolade voor 5 mensen), en rond half 10 zijn Auður en ik bij papa zijn werk gaan omkleden en naar school gegaan. Ik dacht er nog eerst aan om in mijn kostuum naar school te gaan, maar ik dacht dat ik de enigste zou zijn. Niet dus: toen ik aankwam zag ik smurfen, groene beren, zelfs een Pacman, … Tijdens de pauze was er weer een söngsalur en die was zó goed (en waarschijnlijk ook omdat het een speciale dag was vandaag), dat we liedjes hebben gezongen in de polyvalente zaal.

Daarna was er een verkiezing voor het beste kostuum individueel en voor groepsverkleding. In de eerste categorie heeft er een papegaai gewonnen (heel leuke foto’s daarvan) en in de groepscategorie heeft een “Pacman” eerstejaarsklasje, ondanks mijn aanmoedigingen voor “gangsterklas” 2A van Viola, Mathieu en Matteo, gewonnen. Nu ja. Er was achteraf nog een limbowedstrijd en onze directeur heeft meegedaan. Nu moet je je voorstellen: die mens is meer dan 2 meter en om dan heelhuids limbo te dansen onder een hoogte van ongeveer 60 cm…Chapeau! Hij heeft niet gewonnen, maar hij heeft toch goed zijn mannetje gestaan. De studentenraad had dan ook nog een piñata opgehangen en na een paar slagen van de stoere jongens, is er snoep in het rond gegooid. Joepie!

Toen school gedaan was, belde mama om te zeggen dat ze met zen allen tot zondag in Reykjavik zouden zijn en dat Auður me kwam ophalen rond 20.30. Ik moest me dus meer dan 4uur bezig zien te houden….zonder portemonnee. Ik had natuurlijk mijn portemonnee vergeten thuis, dus ik kon niet iets gaan drinken om de tijd te verdoen (en ook niet naar koor gaan want mijn teksten lagen thuis). Ik heb wat rondgewandeld en gelukkig is het water in de cafeetjes gratis, zodat ik toch iets kon drinken.

Omdat Brynjar, Auður’s vriendje, bij ons bleef slapen en de wekker niet gehoord had én omdat het al meer dan een week hard sneeuwt, waren we donderdagmorgen te laat voor school. Gelukkig was het maar Duits en was de lerares niet kwaad (de meesten die met de auto kwamen, waren te laat). Jaja, de laag sneeuw is helemaal terug. Nog eventjes en we hebben het niveau van Kerstmis, denk ik.

Vrijdag waren we bijna te laat op school, en ook deze keer kwam het door het lief van mijn zus. Verstrooide Brynjar toch! Met LO hebben we een klein fitnessparcours moeten doen: ieder toestel 1 minuutje doen en dan doorschuiven. Ik moest ook gewichtheffen, maar blijkbaar is mijn pols nog niet helemaal tiptop en de dag erna had ik veel last met mijn linkerpols.

Na school zijn Auður en ik naar amma en afi gegaan want ze moesten naar de bank en de winkel geraken. Het zijn zo’n schatten van mensen; ondanks hun Alzheimer en Parkinson. Amma wist om de 2 minuten niet meer wie ik was en afi praatte maar tegen mij over vanalles en nog wat.

Toen dat voorbij was, bracht Auður me naar huis omdat ze zelf moest gaan schaatsen en schaatsles geven. In die uren dat ik alleen thuis was, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat grammatica op te schrijven: mijn IJslands is oké, maar de grammatica blijft nog moeilijk. Hopelijk verbetert het wat als ik het meer zou herhalen.

Zaterdag zijn we weer naar amma en afi gegaan omdat ze ons hadden uitgenodigd om “hrísgrjónagrautur” (soort rijstpap) te eten. Ook nonkel Nonni en Haukur en tante Hoffa waren daar en blijkbaar bezitten Hoffa en Haukur “Græni hatturinn”: een populaire bar in Akureyri. Super!

’s Avonds ging mijn zus naar een verjaardagsfeestje en ik dacht om een filmavondje te houden met de AFS’ers, maar niemand kon komen. Dus zat ik weer alleen, maar gelukkig heb ik wat filmpjes van Family Guy op mijn laptop staan.

Zondag hebben Auður en ik niets gedaan: wat computeren, lezen, … Tegen 20u kwamen mama, papa, Einar, Arna en Sólveig terug van Reykjavik en is er voor de rest niet zoveel meer gebeurd die dag.

Jæja (uitdrukking die IJslanders heel veel gebruiken), gisteren was het exact 6 maanden dat ik in IJsland ben. De tijd vliegt echt té rap voorbij en het aftellen naar de reis terug naar België begint stilaan. Ik heb de zes beste maanden van heel mijn leven gehad en hopelijk worden de overige vier nog beter!

Bless, bless!

Blessuð!

Maandag is er niets gebeurd: het was een doodgewone schooldag. Ik heb me wél opgegeven om mee te gaan met de „menningarferð“ (cultuurtrip) naar Reykjavík met onze school. Het doel is om eigenlijk musea en theater te gaan bezoeken, maar ik wil enkel gaan om de andere AFS‘ers te ontmoeten en voor amper €25 kan ik via bus van Aku-Rvk (en terug), goedkoop overnachten in MR (onze „rivaliserende“ school) én heb ik ook nog eens een buskaart om een hele dag in de hoofdstad rond te toeren. Beter kan gewoon niet.

Dinsdag is er een meisje op school komen spreken over seksueel geweld in IJsland. Ze is een oudleerlinge van onze school en heeft een boek geschreven waarin o.a. staat dat er ongeveer 1/8 van de leerlingen van MA ooit seksueel geintimideerd zijn geweest. Best wel schokkend dus; vooral toen dat meisje vertelde dat er ooit een verkrachter tot 3 maanden cel werd veroordeeld en diezelfde dag, heeft diezelfde rechter een man veroordeeld tot 5 maanden.....omdat hij een lederen jas had gestolen. Maar dat is natuurlijk nog niet zo erg als de gevangenisstraffen in België...

Woensdag kregen we een mail van Jara, de voorzitster van het Akureyri AFS-comité. In die mail stond er uitleg over het Akureyriweekend: studenten die niet in Akureyri wonen, kunnen een weekend komen en samen pizza eten, naar de cinema gaan, zwemmen, ... Er zijn 12 plaatsen beschikbaar en de 4 die al in Akureyri wonen (ik, Mathieu, Viola en Matteo dus) krijgen voorrang. Dus er kunnen nog 8 andere AFS‘ers komen. Allemaal goed en wel, maar de prijs zit ons een beetje dwars: 4500 krónur (ongeveer €25) voor alles + overnachting en eten. Maar aangezien wij met zen vieren al in Akureyri (in mijn geval “platteland rond Akureyri”;) wonen, vinden we het logischer dat we ’s avonds gewoon bij onze families slapen en eten, en de volgende dag de activiteiten mee gaan doen. Maar Jara en de andere vrijwilligers zijn er niet zo blij mee: toen Mathieu, Viola en ik eens iets waren gaan drinken, belde de voorzitster Mathieu om te vragen of hij mee deed met dat weekend. Hij wist het niet zo goed en Jara wilde Viola en mij ook vragen of we kwamen. We hebben uitgelegd dat we mee wilden doen, maar niet wilden betalen voor overnachting en eten omdat we dat evengoed bij onze gastouders kunnen doen. Jara werd een beetje pissig en toen ik ze later toevallig in de boekenwinkel tegenkwam, kreeg ik een behoorlijk pissige uitleg met een dwingende ondertoon “dat we mee moeten doen”.

Met het koor hebben we een aantal nationale liedjes gezongen: heel rap, niet zo moeilijk en ik kon de teksten niet goed lezen. Maar al bij al was ik blij dat het eens een gewone repetitie was.

Donderdag was er voor de verandering bijna niemand die op school bleef eten, omdat het dagmenu gebakken rog was. Dus er is toch iets wat IJslanders niet graag eten. Na school heb ik een leuke hippe tas gekocht (kon er gewoon niet aan weerstaan ) en ‘s avonds heb ik mijn gerief ingepakt voor dat Reykjavíkweekendje: vrijdag zouden we om 12.20u vertrekken en ik heb gedaan om 12.10u, dus naar huis gaan zou er niet in hebben gezeten. Hildur belde me om te zeggen dat het lessenrooster wééral is veranderd (voor de derde keer in amper 2 weken): omdat er teveel volk yoga doet bij Lichamelijke Opvoeding, hebben ze de groep in twee gesplitst en ineens de andere klassen verandert. In plaats van 2u Sport, 1u IJslands, Duits en Engels is ons lessenrooster nu Duits, IJslands, twee uurtje Sport ná de pauze (haathaathaat!) en een uurtje Engels. Hopelijk gaan ze nu niets meer veranderen of anders…

Vrijdagmorgen hebben we voor mama gezongen: ze was jarig en heeft van ons bloemen, koekjes, cola en een fitness-DVD gekregen. Heel rare cadeau's maar bon. Mijn broertje Einar was kwaad omdat de créme van de verjaardagstaart geen chocolade was, maar mokka. hij wordt écht kwaad voor het minste. Tijdens de pauze riep Hinrik (AFS-vrijwilliger die naar Thailand is geweest) Viola, Mathieu, mij en Matteo apart om ons weer eens een preek te geven over dat Akureyriweekend. Dankzij hem heb ik dus een kwartier van mijn les gemist.. Oké: het was maar LO, maar dan nog...

Na school (en bijna 3 kwartier vertraging) vertrok ik voor een busrit van ongeveer 6uur naar Reykjavik. Op de bus heb ik vooral rustig aan mijn sjaal zitten breien en wat filmpjes gezien. Tegen 18u zijn we meteen naar Kringlan geweest: het grootste shopping center in IJsland (maar Wijnegem Shopping blijft toch pakken groter :tongue om iets te gaan eten en dankzij school, hebben we op heel wat plaatsen afslag gekregen op ons eten. Me like!

Nadat we allemaal gesetteld waren in MR, zijn we naar de museumnacht geweest. Ik heb het volgehouden tot het Cultuurmuseum, maar de ballerina’s deden me algauw vervelen (omdat het “museumnacht” was, waren er ballerina’s expressief aan het dansen tussen de museumstukken. En ik hou niet van expressieve dans. Je kent het wel: hectisch heen en weer lopen en springen op het geluid van Oezbeekse drummers of zo :dry. Lorenzo (Italië;) belde me en vroeg of ik iets mee wilde gaan drinken met wat andere AFS’ers. Ik moest dan wel zelf even naar MR komen zodat hij me daar zou opwachten, maar ik was inmiddels weggeslopen van de museumtocht en eventjes verloren. Ik ben maar op goed geluk gaan wandelen en heb wonderwel mijn weg terug gevonden. Yes! Lorenzo en Giorgia M. (want er zijn twee Giorgia’s :wink wachtten me op en namen me mee naar Café Rót, waar Peony (Hong Kong), Chiara (Italië;), Manuela (Spanje) en Baddi (vrijwilliger die naar Hong Kong is geweest) zaten. Na een uitgebreide “Hi! How are you?” kwamen Elina (Finland), Keng (Thailand) en Kattaliit (Groenland) nog en we hebben samen wat afgelachen en bijgepraat. Nadien ben ik met Chiara, Keng en Maurizio (Italië;) wat gaan wandelen in downtown Reykjavík, maar iedereen ging naar huis met de bus en ik ben rond 2u terug naar Menntaskólinn í Reykjavík gegaan om te gaan slapen. Mijn kamergenoten (we lagen met 15 in een leeg klaslokaal) besloten echter om spelletjes te spelen tot half 4. Gelukkig konden we zo lang slapen als we maar wilden.

Zaterdag zijn we met een groep op de bus naar Kringlun gegaan en ik had normaal gezien afgesproken met Kattaliit maar toen ik ze belde, lag ze nog in haar bed. De slaapkop. Ik heb me dus een aantal uren bezig gehouden door rond te lopen en proberen wat koopjes te slaan (resultaat: 2 sjaals en 3 truitjes :wink. Ik kwam Giorgia en Manuela nog tegen en ben er een ijsje mee gaan eten. Tegen 15u kwamen Kattaliit en Colin (VS) en we hebben samen de bus genomen naar het centrum. Ze hebben me Laugarvegur laten zien: de grote winkelstraat. Kattaliit ging naar huis met de bus en in het busstation zijn Colin en ik Julia (Duitsland) tegengekomen en toen ook zij weg moest, zijn ik en Colin een broodje gaan eten. Lorenzo stuurde een SMS om te zeggen dat er een optreden ging zijn in Café Rót. We zijn er dan naartoe geweest (Giorgia’s vriendje speelde mee) en het optreden viel wel mee. Daarna zijn Lorenzo, Giorgia, Yulían (Argentinië;), Kattaliit, Colin, ik en Carlos (Venezuela)naar een English Pub geweest, en daar was een verjaardagsfeestje aan de gang. Het leuke aan die pub was dat er een wiel was en voor 1000 krónur, kon je aan dat wiel draaien. De prijzen waren bv. 1 gratis bier, helemaal niets en zelfs 1 meter bier. Wij hebben niets gewonnen, maar de feestvierders naast ons tafeltje hebben ons zomaar 4 biertjes gegeven (ze waren wel enorm zat, maar dan nog).Op het einde bleven enkel ik, Carlos, Yulían en Colin over en de jongens besloten om naar Bar Barbara te gaan: een homobar. Ik had er geen bezwaar tegen en ik moet zeggen: de muziek was echt wel goed. Natuurlijk veel “over the top”-figuren zien rondlopen en Carlos wou zijn vest niet uitdoen omdat hij vreesde dat zijn gespierde armen nogal wat aantrek zouden hebben.

Tegen half 3 heb ik afscheid genomen van de jongens en moegedanst wandelde ik terug naar MR. De leerlingenraad die mee was had zo’n ademtester mee en blijkbaar was ik “een beetje dronken”. Ik heb nogal geïrriteerd uitgelegd dat ik enkel sipjes heb genomen en dat mijn laatste bier zo’n 4u geleden was. Uiteindelijk mocht ik toch binnen  en ben ik meteen in slaap gevallen.

Zondagmorgen lekker op mijn eentje gaan ontbijten (Matteo heeft me een heel weekend praktisch genegeerd en wou zelfs niet mee gaan om de andere uitwisselingsstudenten te ontmoeten. Geen wonder dat hij zo onpopulair is….) en tegen 14u zijn we vertrokken richting Akureyri. Onderweg nog wat verder zitten breien en filmpjes gekeken. Toen we terug op school kwamen rond 19.30u, was er een kleine sneeuwstorm aan de gang en gelukkig was het internaat open zodat ik daar wat kon opwarmen. Papa kwam me halen en bij thuiskomst heb ik Svava, Svanberg, Viktor en kleine Júlia Sól ontmoet. Ik had mijn zus Svava al eens eerder ontmoet, maar dat was eerder kort. Haar man Svanberg is nogal stil maar heel vriendelijk, hun zoon Viktor zegt niet zoveel tegen mij en de kleine Júlia (amper 4 maand oud) is zo schattig! Allemaal samen lamsvlees (bleuh ) gegeten en het deed deugd om weer eens in een lekker warm (en degelijk) bed te slapen.

Pfieuw, dat was een lang verslag.

Bless, bless!

Blessuð!

Maandag was het examens inkijken op school maar aangezien ik enkel geïnteresseerd was in mijn punten, ben ik niet lang op school gebleven en ben met Mathieu en Viola naar het shopping center geweest omdat Mathieu een nieuwe computer wilt kopen (zijn oude is kaboem). We zijn speciaal voor die zotte Fransoos naar 3 verschillende winkels geweest om te vergelijken, en al die tijd vond hij de laptop in het shopping center het beste. Door de kou gelopen voor niets.

´s Avonds zaten we thuis gezellig ijs te eten toen gastzus Harpa (die in Reykjavik woont) belde om te zeggen dat ze 2 maanden zwanger is van haar eerste kindje. Dus mijn gastouders worden voor de derde keer grootouders. Super!

Dinsdag had ik pas om 10u les, maar dat verandert niets aan mijn ochtendritueel: ik moet nog altijd om half 7 opstaan en om half 8 ben ik op school. Geen genade. Ik moet me dus maar proberen bezig houden met lezen, computer, ...was er een heel lange dag school: mijn rooster geeft 2 dagen van 9 uur les en dinsdag is vanaf nu dus een k*kdag geworden.

Woensdag heb ik mijn schooltrui betaald en we moeten er nog meer dan een week op wachten. En het is nu enorm koud.....Grr! En over koud gesproken: woensdag gingen we onze allereerste les „ferðamálafræði“ (toerisme) krijgen en ze hadden ons al een mail gestuurd met de vrolijke mededeling dat we warme kledij en een fotocamera moesten meedoen, want we zouden naar buiten gaan. Iedereen haatte dus het vak nog voor we het echt hadden gehad.

Eerst een hele tijd uitleg van de verschillende leerkrachten, dan een presentatie van 4.A over enkele Europese steden moeten bekijken en dan werden we in groepjes van 2 verdeeld. Ik zit met Þórey en Ásdis (wij zijn de enige groep met 3) om een verslag te maken in het IJslands én het Deens (jawel) over een populaire plaats in Akureyri. Eerst hadden we aan de schaatsbaan gedacht, maar we zijn uiteindelijk bij ijssalon Brýnja beland „omdat het interessanter is“. Ineens een goei excuus om ijs te gaan kopen, hihi. Wat fotootjes genomen en nadien in de klas wat neergepend (gelukkig mogen wij Deens vervangen door Nederlands; aangezien ik geen Deens kan, skiptinemi ben en de rest van onze groep Deens al vergeten is). Ik haat Toerisme vanaf nu.

Bij de koorrepetitie waren er enkel 6 zangers en we hebben dus maar besloten om een kleine vergadering te houden met de planning voor de rest van het jaar. Ik wil echt nog eens een echte repeptitie houden, want mijn stem is merkbaar aan het verzwakken...

Donderdag niets speciaals gebeurd. Vrijdag heb ik na school een bezoek gebracht aan mijn vorige gastfamilie en werd nogal koel ontvangen door de mama. Op zijn IJslands dus. Ik heb wel een hele tijd met Anna gebabbeld: zij appreciëerde wel dat ik eventjes langskwam. Daarna met Mathieu en Viola meegeweest omdat Mathieu eindelijk zijn perfecte laptop had gevonden. Nadien even naar Hagkaup geweest zodat ik een nieuwe sportbroek kon kopen (mijn oude was te klein geworden. Damn you: Another Fat Student! :tongue en papa heeft me daar opgepikt. ´s Avonds met heel het gezin lekk

er gezellig naar „The Ugly Truth“ gekeken en popcorn eten: nammie nam.

Zaterdagmiddag ben ik met mama en Einar naar de handbalwedstrijd van mijn zus Arna gaan kijken (haar ploeg is met 12-23 verloren), daarna naar de schaatsbaan gegaan voor het Wintersportfestival. Mijn zussen Auður en Solveig deden mee met de schaatsvoorstellingen en ik moet zeggen: het was een heel leuk spektakel om te zien. Er waren ruiters met hun paarden, sneeuwscooters, ... op die schaatsbaan, een aantal IJslandse wintersporters gezien die naar de volgende Winterspelen gaan in Vancouver en als toppunt was er de ijshockeymatch tussen Akureyri en Reykjavik. Ik heb dat laatste helaas niet gezien omdat Hulda (een klasgenote) me kwam ophalen om „Le Petit Nicholas“ gaan kijken in de cinema: het is in Akureyri het Festival van de Franse Film en we konden voor 500 kronen (iets meer dan. €2.5) een aantal films gaan bekijken. Heel de zaal zat vol met leerlingen van MA en iedereen lag heel de tijd plat van het lachen. Ik vond de film oké, maar nu niet echt geweldig. Nadien mee naar Hulda´s thuis geweest om de finale van de IJslandse preselecties voor Eurovisie Songfestival te volgen. Ik supporterde voor Hvanndalsbrædur (de enigsten in heel die finale met een leuk IJslandstalig liedje), maar het is Hera Björk geworden met het nummer „Je ne sais quoi“. De meesten die ik ken vinden het maar een zo-zo nummer. Op de weg naar huis heb ik mijn tweede Noorderlicht gezien maar ook hier: barslechte foto's. Blijkbaar is mijn camera te ouderwets om dat prachtig natuurspektakel vast te leggen.

Zondag is Katríne me thuis komen ophalen om een dagje uit te gaan: we zijn gaan zwemmen, hebben ene wortel-en-dadel-taart gebakken, naar het museum geweest en een filmpje gekeken. De taart zag er even raar uit als het smaakte, het museum was vrij saai, maar de film was best wel goed: „Stardust“. Ik heb me toch reuzengoed geamuseerd , maar was wel erg moe toen ik terug thuiskwam.

Bless, bless!

Blessuð!

Maandag ben ik een dagje naar “de stad” (hier dus Akureyri) gegaan in de hoop om wat soldenkoopjes in te slaan. Ik heb uiteindelijk 3 boeken gekocht, twee truitjes en een antiek houten juwelendoosje (van de tweedehandswinkel). Papa ging me rond 17u ophalen maar naar IJslandse gewoonte, was dat dus kwart voor 6 tegen dat hij kwam.

Dinsdag ben ik eindelijk weer begonnen met breien. Ik had nieuwe wol en naalden gekocht maar vanwege mijn verstuikte pols, heb ik het een paar dagen moeten laten rusten. Mijn hand doet nog altijd zeer, maar ik trek me er niets van aan en doe alles wat ik wil (misschien tegen de zin van de dokter, maar je m’en fou :wink. Ik ben begonnen aan een grijze muts en een blauw-grijs gestreepte sjaal. Hopelijk geraken ze snel af en kan ik er nog de rest van de winter tegenaan.

Woensdag heb ik eindelijk mijn examenpunten ontvangen: een 8 voor Engels en sport (heel raar, want ik doe amper iets tijdens LO), een 9 voor Duits en een 10 voor Frans. Joepie! Mijn zus Auður is er voor alles door, behalve Wiskunde en Fysica. Iedereen hier thuis dus tevreden. De boekenlijst was ook beschikbaar, maar op het lessenrooster moesten we eventjes wachten. Op het nieuws ´s avonds was er een bericht dat de eerste ijsbeer van het jaar aan land was gekomen! En nog wel op ongeveer een uurtje van waar ik woon. Helaas is de beer meteen doodgeschoten en ik vond het zielig om zo’n dode ijsbeer te zien op TV.  Mijn broertje vond het jammer dat hij de tanden en klauwen niet in het echt heeft kunnen zien. Vorig jaar waren er 3 ijsberen op IJsland aangekomen: 2 zijn meteen doodgeschoten en de derde durfde men niet doden, aangezien er mensen verontwaardigd waren over het direct doden. Ze gingen die derde beer zogezegd “terug naar Groenland of de Noordpool brengen”, maar ze hebben hem stiekem ook geëlimineerd in noord-IJsland. Weinigen weten het en de Noorderlingen beschouwen het als hun geheim. Althans, zou heeft Anna het me ooit eens gezegd.

Donderdag was het er dan eindelijk en ik moet zeggen: het is noch beter noch slechter. Het goede eraan is dat ik dinsdag pas om 10u les heb en dus langer kan slapen én (het beste vind ik) Biologie en Wiskunde zijn weggevallen en vervangen door Toerisme. Het slechte aan het nieuwe rooster is dat ik maandag en dinsdag 9u les heb (in het vorige semester was dat enkel donderdag) en dat het aantal uren Duits en Frans vermeerderd is: 7u Duits en 7u Frans (in vergelijking met respectievelijk 4u en 6u). Help.

Vrijdag is er niet veel speciaals gebeurd: ik wou met Katrine naar de cinema gaan maar de vertoningen waren enkel ´s avonds en aangezien ik een kwartier van Akureyri woon, heb ik het maar gestaakt. Misschien een andere keer.

Zaterdag ben ik met Auður mijn oude schoolboeken gaan inwisselen voor de nieuwe. Ik kan dus voorbereid aan het nieuwe semester beginnen.

In de avond was het Þorrablót: dé hoogdag voor de culinaire durvers. Wat is Þorrablót? Dat is een feestdag in de periode van eind januari-eind februari waarbij men de Noorse god Thor eert. Men kan kiezen om het in familiekring te vieren of met een gemeenschap: bij mij was het de tweede optie. Ik heb al eerder verteld over de beruchte schapenkop (“svið”;) en dat, plus nog andere lekkernijen, wordt gegeten op deze gelegenheid.

Bij ons thuis was het gigantisch druk: eerst zijn Auður en ik nog snel naar de winkel geweest om nog wat make-up te kopen, dan nog even wat spullen ophalen bij de bomma en bompa, nadien met het gezin naar een verjaardagsfeest geweest van een vriendin van de mama (het duurde welgeteld een halfuur: binnenkomen, “Gelukkige verjaardag” wensen, taart eten en terug weg :tongue en dan naar huis om ons klaar te maken. Ik heb een grijs kleedje van Auður mogen lenen (want mama en papa zeiden me dat het nogal chic ging zijn) en na een heel gedoe, heb ik besloten om mijn haar gewoon los te laten. Ondertussen kwam er veel volk bij ons thuis om te verzamelen en blijkbaar ook een schminkster. Mama en mijn zus werden geschminkt en helaas: ik ook. Ik schrok wel even toen ik mijn geplamuurd gezicht in de spiegel zag, maar alle IJslandse meisjes lopen geschminkt rond en ik voelde me dan toch een beetje meer IJslands. Tegen 20u zijn we met zen allen naar de sporthal van de plaatselijke basisschool vertrokken (Arna, Solveig en Einar zijn naar de buren gegaan omdat ze geen Þorramatur lusten) en iedereen zag er op zijn best uit. In de zaal stonden lange tafels en toen iedereen zijn/haar plaats gevonden had, werd er een kleine speech gegeven en tegen 21u mocht het eten beginnen. Iedereen had zelf eten en drinken meegebracht en jammer genoeg geen schapenkop: ik wou wel een foto van ik die het aan het eten ben (als bewijsmateriaal :tongue. Ik heb wél “hákarl” (de rotte haai), “sviðasulta” (geperste kop van de svið;), “hangikjöt” (gerookt lamsvlees), “lundabaggi” (schapenlendenen in het zuur), “harðfiskur” (gedroogde vis, a la droogvis zoals je ze aan de Belgische kust ook kunt vinden. Heb ik hopen van gegeten) en, de kers op de taart, “súrsaðir hrútspungar” (zure ramskloten). Vooral dat laatste wou ik wel proeven en ik kan met enige fierheid zeggen: ik heb het geproefd en het is walgelijk! Vooral alles dat in het zuur was vond ik vies. Mijn gastfamilie ook heel fier dat ik het heb geproefd want ze hadden ook kip meegenomen voor het geval ik geen Þorramatur wou eten.

Hieronder een paar fototjes:

Hákarl: ziet er onschuldig uit, maar stinkt verschrikkelijk!

Sviðasulta

Hangikjöt

Lundabaggi (nummer 4 op de foto. Ik heb nr. 1, 3, 4, 5, 6, 7 en 8 gegeten, voor de geïnteresseerden)

Harðfiskur

Hrútspungar

Er werd die avond ook “brennivín” gedronken: de nationale sterke drank die vooral geconsumeerd wordt om het inslikken van de “hákarl” te vergemakkelijken. Ik heb niet geproefd, maar mijn papa en zijn vrienden wel. Gevolg: zatte zingende oude mannen. Altijd grappig. Tijdens het eten werden er ook filmpjes getoond over de inwoners van “Eyjafajardarsveit” (“platteland van het eiland bij de fjord”: de officiële benaming van het platteland buiten Akureyri ) en talloze liedjes gezongen.

Na het eten was het tijd voor het bal, maar ik heb moeten passen omdat ik erg moe was. Ik kwam thuis tegen 3u ´s morgens na een kwartier bij -10 graden in een kousenbroek en een jurk stappen. Brr! Ik was erg blij toen ik in mijn lekker warm bed kon liggen.

Zondag wou ik uitslapen, maar mijn broer Einar dacht er anders over: hij begon om 7u te roepen en wild te doen: Hij is zelfs mijn kamer binnengestormd. Missie uitslapen is dus mislukt. Heb met Solveig nog een filmpje gekeken en ben op tijd gaan slapen om de dag erna naar school te gaan om de examens in te kijken.

Bless, bless!

Blessuð!

Allereerst wil k zeggen dat ik nu ongeveer 5 maanden in IJsland ben: dit wilt zeggen dat ik nog 5 maanden te gaan heb. De tijd is zo snel voorbij gegaan, en ik weet nu dat afscheid nemen zo moeilijk gaat zijn. Maar nog eerst 5 maanden genieten

Maandag had ik mijn laatste examen: Engels. Het was een vrij gemakkelijk examen en was dus snel klaar. Mijn zus Auður had nog langer examen en aangezien ik met haar mee moest rijden naar huis, ben ik even naar de bibliotheek geweest om wat boeken binnen te brengen. Toen ik thuiskwam, had ik niet zoveel zin om mijn blog te updaten en was er dus een dagje vertraging.

Dinsdag heb ik het heel kalm gehouden: wat filmpjes bekeken, gelezen, verder gebreid aan mijn sjaal, ... Mama en papa gingen ´s avonds naar een bijeenkomst van een of andere vereniging en ik ben naar Þuriður gegaan. Ik zou voor de eerste keer haar dochter ontmoeten die juist terug was van een jaar Brazilië. De kennismaking was eerder koel en ik heb wat meegeholpen met kastjes en een bed te verhuizen. Tussendoor even de handbalwedstrijd IJsland-Servië gekeken en helaas: het was gelijkspel.

Woensdag was het hetzelfde programma, maar ´s avonds stuurde Anna (mijn vorige gastzus) me een SMS‘ je om te zeggen dat het noorderlicht goed te zien was. Ik liep naar buiten in mijn pyjama en zag boven mijn hoofd een prachtig spektakel van groene lichtgolven. Ik heb geprobeerd om foto‘s te trekken, maar het resultaat is een verzameling wazige beelden. Jammer maar ik zal foto‘s uploaden die jullie ongeveer een beeld moeten geven van het noorderlicht. Ik heb toen ook even mama en papa in België gebeld om ze eens lekker jaloers te maken, hehehe. Ik ben heel blij dat ik het eindelijk heb kunnen aanschouwen.

Donderdag zou Auður me in het centrum van Akureyri afzetten omdat ik eens een dagje wou kijken naar de solden. Aangezien ik er veel te vroeg was en de winkels pas rond 10u opengingen, ben ik maar gaan wandelen. Ik heb wat boeken gekocht in Eymundsson, ben naar Hagkaup geweest om wol en breinaalden te kopen (Hagkaup is een kruising van een kleine Inno en een kleine Carrefour. In Akureyri ligt die winkel buiten het centrum en midden in het havengebied) en toen ik onderweg was naar het centrum, gleed ik hard uit op een stukje ijs. Hier strooien ze amper op de voetpaden. Algauw bleek dat mijn linkerpols enorm veel pijn deed (ik ben er namelijk op gevallen ) en toen Auður me kwam ophalen, zijn we naar het ziekenhuis geweest. Aan de balie was er even een probleem want de oude dame die daar zat, geloofde niet dat ik uitwisselingsstudent was. Na wat gediscussieer, geloofde ze me toch en moesten we maar wachten in een ouderwetse wachtzaal. Er lagen boekjes, maar natuurlijk allemaal in het IJslands en 1 of 2 in het Noors. Ik en Auður hebben heel lang gewacht en natuurlijk de mensen die na ons waren gekomen, werden voor ons binnengeroepen.

Toen het uiteindelijk onze beurt was, leidde een verpleegster ons naar de praktijk van de dokter en ging ze de dokter halen. Weeral wachten! De dokter, Hrafnhildur genaamd, dacht dat ik Zweedse was (die trut van de balie ook...) en nadat ze hoorde dat ik uit België kwam, begon ze ineens gebrekkig Engels tegen me te praten. Mijn zus heeft dan gevraagd om IJslands te praten en me nadien alles nog eens uit te leggen in „simpelere woorden“. Blijkbaar moesten we naar de radiologe gaan en wééral wachten. Auður ging naar huis want ze had de volgende dag een examen IJslands, maar mijn gastmama ging zo snel mogelijk komen. Het duurde nog wel eventjes en ik moest helemaal alleen foto‘s laten nemen want mama moest werken tot 14u. De radiologie was heel vriendelijk en heeft verschillende platen genomen van mijn hand in alle mogelijke (en zeer pijnlijke :dry posities. Nadien kon ik weeral wachten en toen mama er eindelijk aankwam, riep de dokter ons binnen en wist ze me te zeggen dat het juist niet gebroken was maar enkel zwaar verstuikt. Gelukkig maar. Er werd een verband rond mijn pols gedaan en ik mocht na bijna 4u naar huis.

Vrijdagavond was het „próflókapartý“: een feestje georganiseerd door het derde jaar om het einde van de examens te vieren. Er was eerst een klassenfeestje bij Þórey thuis en toen ik daar aankwam, vroeg iedereen natuurlijk of mijn hand gebroken was. Ik heb mijn verhaal ongeveer 15 moeten vertellen. Tegen 23u zijn we met zen allen vertrokken naar „Græna hatturinn“ (ik denk toch dat het zo wordt geschreven) om te feesten. Het bier was duur en niet goed; zoals gewoonlijk. Rond 2u is mama mij en Salóme komen ophalen, heeft ze Salóme veilig bij het internaat afgezet en ben ik rond 3u in mijn bed gekropen.

Zaterdag gingen er medewerkers van AFS komen om te skieën maar toen ik met mama, Solveig en Auður aankwam bij de skipiste, zagen we niemand. Aangezien ik niet kon skieën, zijn mama en ik maar gaan wandelen op de berg terwijl mijn 2 zussen de berg afgleden. Tegen 15u zijn we naar een caféetje in de winkel Bonus gegaan waar we koffie zouden drinken met de andere AFS‘ers en die medewerkers. Nadien ben ik met mijn familie naar amma en afi (oma en opa langs moederskant) gegaan om een beetje „Þorrablót“ te vieren (zie volgende blog). Ik heb weer hákarl (de rotte haai) geproefd, de geslachtsdelen van een of ander beest (samengeperst én in het zuur), hangikjöt (gerookt vlees), zure svið en nog andere lekkerheden (al dan niet gezuurd) gegeten. Het smaakte allemaal heel vies, maar ik ben toch blij dat ik het heb geproefd. Tijdens het eten hebben we ook naar de handbalwedstrijd IJsland- Denemarken gekeken en IJsland is gewonnen met 27-22. Iedereen heel blij, want de twee vorige wedstrijden (tegen Servië en Oostenrijk) waren gelijkspel.

´s Avonds zijn we gaan bowlen en na een tijdje is Yúlian van Argentinië gekomen: hij woont in Reykjavik, maar was met zijn gastfamilie een weekend in Akureyri. Tegen middernacht zijn ik, Viola, Mathieu, Angie, Matteo, Ivano (van Italië en woont in Húsavik), Yúlian en Viola‘s gastzus naar Sjallinn geweest. Normaal gezien gingen we naar Kaffi Akureyri gaan, maar daar was teveel volk. In Sjallinn hebben we ons goed geamuseerd en ik lag in mijn bed rond 4u.

Zondag heb ik vooral uitgeslapen en mijn kamer een beetje opgeruimd. ´s Avonds heb ik met Arna op Solveig en Einar moeten passen omdat mama en papa naar de cinema waren. Gelukkig hebben de twee jongste zich rustig gehouden.

Bless, bless!

Blessuð!

Allereerst mijn excuses voor de vertraging. Ik had gisteren (maandag) niet zoveel zin om een nieuw blogbericht te schrijven, maar het is er dan eindelijk van gekomen.

Maandag was het een grote dag: het was de eerste examendag en onze klas begon met Frans. Terwijl de rest van de klas heel het weekend (en sommigen zijn al beginnen leren in de kerstvakantie) heeft liggen zwoegen, heb ik amper geleerd. De leerstof was te gemakkelijk en had ik in het tweede middelbaar al gezien.  Het examen zelf verliep heel vlot en ik verwacht geen slecht resultaat. Daarna moesten we leren voor biologie, maar ik had op voorhand aan de studiebegeleidster gevraagd of ik enkel examen Frans, Engels en Duits mag meedoen en gelukkig is die aanvraag goedgekeurd. Dus had ik van maandag tot donderdag om te “leren” voor Duits, terwijl mijn klasgenoten ook nog biologie moesten leren. Best wel zalig.

Ik heb wel geleerd maar ook heel veel gelezen, op de computer gezeten, …. Ik kan toch moeilijk 4 dagen aan een stuk leren?  Ik ben ook 1 keer gaan zwemmen met Arna, Solveig en Einar (mijn gastzussen en –broer).

Dinsdag zijn we naar een verjaardagsfeestje geweest van de vrouw van een neef van mijn papa. Blijkbaar hebben mijn beide gastouders enorm veel broers en zussen en heb ik die in een korte tijd bijna allemaal ontmoet. De namen kan ik helaas niet onthouden. Dus, op dat feestje zag ik weer een stukje van de familie en toen ze hoorden dat ik uit België kwam, kwam er een neef af met een boek over Van Gogh “want die is van Nederland en Nederland en België, dat is toch hetzelfde he?”. Hij was een beetje teleurgesteld toen ik zei dat dat niet zo was.   Alles tezamen waren we maar 45 minuten op dat feestje: binnenkomen, feliciteren, andere mensen begroeten, taart eten en terug naar huis. Best wel grappig.  

Vrijdag was het dan examen Duits en dat verliep ook goed.

Zaterdag zijn we naar de ouders van mijn gastmama geweest: de opa heeft Parkinson en de oma heeft Alzheimer en vraagt dus iedere keer van welk land ik kom. Maar ze zijn o zo vriendelijk. Wij waren er en nog een broer van mijn mama. Het eten was een soort mislukte rijstpap met héél veel suiker (de naam ontglipt me even, maar ik ben niet zo fan van die pap) en slátur: bloedworst van de ingewanden van een schaap, om het kort uit te leggen. Na het eten wou mijn zus Arna een nieuwe broek en zijn we naar de winkel van een vriendin van mijn mama geweest. Het was eerder een klerenwinkel voor dellen want de kleren die ik daar zag, kwamen nogal “goedkoop” over. Maar soit: Arna heeft een broek gevonden en omdat we vrienden waren, heeft ze er niet voor moeten betalen.

Zondag wat geleerd voor Engels maar met niet dezelfde gedrevenheid die ik toonde toen ik nog op het KA zat. ’s Avonds zijn we naar een drive-in gereden voor ijs omdat mijn klein broertje zo hard aan het zagen was voor een ijsje (dat hij uiteindelijk maar half heeft opgegeten). Ik heb het maar simpel gehouden en bestelde een vanille-ijs met karamelsaus, terwijl mijn broertje een gigantisch hoorntje had met vanille-ijs en verschillende snoepjes (ja: ijs met snoep. Het is allemaal mogelijk in IJsland :wink.

Dit verslag is een beetje korter dan normaal, maar door de examens heb ik niet zoveel meegemaakt.

Bless, bless!

Blessuð iedereen!

Dus, ik ben maandagmorgen om half 7 uit mijn bed geraakt om naar school te gaan. Ter vergelijking: in het vorige gezin stond ik pas op rond half 8 en vertrok naar school tegen 10 voor 8. Nu was het met de papa meerijden om kwart na 7, hij zette mij en Auður af bij Brynjar (Auður’s vriendje), we wachtten alle drie op de bus van 10 voor 8 en kwamen op school aan om 5 na 8. Het vroege opstaan, gecombineerd met de duisternis die er nog altijd heerst om 11u ’s morgens, zorgt ervoor dat ik op school enorm moe rondloop en tijdens iedere les gemiddeld 30 keer geeuw.

Een tijd geleden kon men een schooltrui bestellen die naar het schijnt “lekker warm en geschikt is om de winterse kou tegemoet te gaan”. Aangezien er rond deze tijd zo’n kou heerste, hoopte iedereen dat die truien snel gingen geleverd worden. Helaas: ze komen pas aan na de examens (MA is zo de enige school in IJsland die de kerstexamens ná de kerstvakantie houdt) en dit betekent dus pas in februari. Nog even de kou trotseren.

Maandagavond ben ik met mijn nieuwe zussen Solveig (8), Arna (13) en Auður (18) gaan zwemmen in het zwembad over onze deur. Omdat de rand van het zwembad vol lag met sneeuw en ijs, hebben we een groot ijsgevecht gehouden (wees gerust: er is niemand gewond geraakt).

Dinsdag ben ik tijdens de middagpauze voor de eerste keer naar Subway geweest: een bekende keten van broodjes en dergelijke. Hier in Akureyri is het zowat de enige vorm van fastfood en bijgevolg dus megapopulair bij de jeugd hier. Hildur, Kati (eigenlijk heet ze “Katharina”, maar dat hoort ze niet zo graag. Zij is het Duitse meisje in mijn klas dat een aantal jaar geleden uitwisselingsstudent was maar het hier zo leuk vond, dat ze hier al 3 jaar woont) en ik vertrokken dus in Hildur’s auto op weg naar Subway. Ze waren stomverbaasd toen ik zei dat ik nog nooit eerder in een Subway was geweest en raadden me meteen allerlei broodjes aan. Ik hield het maar op een broodje kalkoen. Het bestellen ging nogal moeilijk omdat de bejaarde man achter de toog (echt waar: de gemiddelde leeftijd van de werknemers die dag was 58) me niet goed verstond. Echt speciaal vond ik Subway niet echt, en nadien zijn we maar naar Brynja gegaan om een grote beker ijs met snoepjes (nog zoiets: in IJsland kan je bij de meeste ijsjeszaken snoepjes op je ijs laten zetten) en chocolade te bestellen. Nammie!

Woensdag ben ik naar de refter van het internaat gegaan om op aanraden van mijn mama met een zekere “Gunna” te praten. Mijn nieuwe familie verwacht blijkbaar dat ik ’s middags warm ga eten op school, dus voorbij met yoghurtjes meenemen en zorgen dat ze niet openbarsten in de boekentas!  Ik moest een blad invullen en nadien werden mijn ogen gescand met een speciale machine die in de refter hangt. Echt cool: in plaats van stomme bonnetjes moet ik nu gewoon mijn irissen laten scannen.

’s Avonds was ik een beetje te laat voor koor, maar bij aankomst bleek dat enkel ik en Eydis (koorleidster) er waren. We hebben eventjes gewacht en over België gepraat (Eydis heeft drie jaar aan het Conservatorium van Brussel gestudeerd) maar toen bleek dat er niemand ging komen, werd de repetitie maar opgeschort. Die avond werd er ook overal vuurwerk afgestoken omdat het “Þrettándinn” was: de laatste dag van kerstmis en de dag waarop de laatste IJslandse kerstman terug naar de bergen gaat.

Donderdag ben ik na school met mijn gastpapa naar zijn ouders geweest en mijn god: zijn die cool zeg!  Ze zaten volop op MSN en Facebook en waren supervriendelijk. Blijkbaar zijn ze een paar keer naar België geweest, maar de exacte plaatsnaam van hun oord wisten ze niet meer.

Vrijdag is mijn zus Arna naar Reykjavik vertrokken tot de zondag voor een handbalwedstrijd, en dus rust de taak van het babysitten op Solveig en Einar deels op mijn schouders. Help!  Ik heb samen met mijn broer en zussen een aantal pizza’s gemaakt en Einar kennende, heeft hij een hele bus tomatensaus leeggespoten op 1 pizzadeeg ipv. de inhoud van de bus te verdelen over 3 pizza’s.

Zaterdag heb ik amper geleerd voor mijn examen Frans maandag: het waren amper 18 blz. en de leerstof heb ik al gezien in het derde middelbaar. Wat heb ik dus gedaan? Een sjaal gebreid!  Ik heb als kerstcadeautje van mijn broer en schoonzus in België een breisetje gekregen met wol, naalden, boeken en een DVD om te leren breien en ik ben maar simpel begonnen: mijn doel is om een lange warme sjaal te breien en dat leek me toch leuker dan een passé composé te leren.

Zondag heb ik toch een beetje meer geleerd maar ben al snel terug overgestapt op het breien en andere activiteiten: filmpje zien, boeken lezen, … In de loop van de dag nog een Franse tekst van Katríne verbeterd en ’s avonds was het weer kaffihúsakvöld van AFS. Ik, Mathieu, Viola, Matteo en Angie waren er en wederom geen vrijwilligers. Na een tijdje kwam Dagný en even later Oddný, maar dat waren dan ook de enigsten. We zijn dan maar maar Brynja geweest om ijs te kopen en dan zijn we nog eventjes gaan poolen in de bowlinghal. Mijn papa is me nadien komen halen, ik ben thuisgekomen en ben meteen gaan slapen om de volgende morgen fris op het examen te verschijnen.

Bless, bless!